ช่วงนี้เหนื่อยและท้อกับทุกสิ่งทุกอย่าง

ทำไมนะ กิเลสความลุ่มหลงและความสำคัญตัวเองผิดๆมันถึงได้ทำร้ายใจเรามากขนาดนี้

อ่านหนังสือธรรมะสบายใจ ของท่า ว.วชิรเมธี ที่ซื้อมาตั้งแต่ต้นปียังไม่จบดี วนมาอ่านบทหนึ่งทีท่านว่าไว้ถึง” โรคทางใจของคน” ที่ท่านว่ามีมากมายหลายหลาก แต่ท่านรวมมาสั้นๆ 50 ข้อ แต่ที่อ่านแล้วโดนจึ่กที่ใจเต็มๆไปหลายดอกเช่น

โรคเที่ยวอโคจร

โรคกลัวไม่สวย

โรคองค์ประทับ ( เก่งอยู่คนเดียวแต่สื่อสารกับใครไม่รู้เรื่อง)

โรคเสพของแพง

โรคความจำสั้น

โรคหัวรั้นดื้อดึง

โรคไม่จำบทเรียน

โรคห่างเหินบุพการี

โรคใช้เงินมือเติบ

โรคกำเริบลืมตัว

โรคเหล่านี้เป็นโรคทางใจ เกิดขึ้นกับใครแล้วจะทำให้เสียปกติสภาพแห่งชีวิต ถ้ารู้ทันก็รักษาหายมีทางออก

นี่นั่นเองที่เป็นที่มาแห่งโรคทางใจของตัวเราเอง ตอนนี้เรายังรู้ทันแปลว่ารักษาหายและทางออก แก้ไขมันซะ

จะพยายามจำโรคเหล่านี้ไว้ให้ขึ้นใจ ถ้าเรารู้ตัวและมีสติก็จะรู้จักยับยั้งชั่งใจไม่ทำให้เกิดโรค

สาธุ