ห่างหายจากการอ่านหนังสือธรรมะมานาน ทั้งอารมณ์และความคิดก็กลับมาสั่นไหวง่ายอีกครั้ง โกรธง่าย เหนื่อยง่าย ท้อง่าย มองหาที่พึ่ง กลับเหนื่อยและท้อมากกว่าเดิมซะอีก
ความจริงแล้วพระพุทธเจ้าสอนมาตั้งกว่าสองพันปีมาแล้ว ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน อัตตาหิหัตโนนาโถ ทั้งใจและกายมันอยู่ที่ตัวเรา ใจก็ของเรา ตัวก็ของเรา อยู่ที่เราจะเลือกให้มันคิดแบบไหน อยากสุขก็คิดให้สุข สุดท้ายไม่มีใครให้เราพึ่งได้ตลอดจริงๆหรอก ตัวเราเองนั่นแหละ
สงกรานต์นี้ขอหยุดพักผ่อนนนอนอ่านหนังสือธรรมะแบบง่ายๆสำหรับมือใหม่อย่างเราให้ชุ่มชื่นใจ จะได้ไม่ไปเห่าชาวบ้านไปทั่ว เดี๋ยวจะโดนเบื่อยาซะก่อน แหง๊กๆ
